Rozwój dziecka

Kim są dzieci? Dzieci są to ludzie, którzy nie mają jeszcze fizycznych i psychicznych umiejętności do samodzielnego funkcjonowanie w społeczeństwie. Człowiek jest chyba najgorzej przystosowanym do życia zwierzęciem. Nie ma kłów, pazurów, sierści, stosunkowo wolno się porusza po ziemi, jeszcze gorzej pływa, a latanie w ogóle nie mu nie wychodzi. Jakby tego jeszcze było mało, to bardzo długo pozostaje całkowicie bezbronny i skazany na opiekę innych, najczęściej swoich rodziców. Nie chcę teraz wnikać w to, czy natura zrobiła sobie z nas okrutny żart, czy właśnie dzięki temu słabemu przystosowaniu do warunków, w których musimy funkcjonować jesteśmy zjawiskiem wyjątkowym na naszej planecie, co objawiło się jej praktycznym zdominowaniem. Wracając do naszego bezbronnego człowieka. Dziecko musi przejść odpowiedni proces, który umożliwi mu przetrwanie. Owe przetrwanie we współczesnym, zdominowanym przez człowieka świecie nie oznacza już walki z naturą. Dziecko musi zostać odpowiednie wychowane, żeby mogło sprawnie funkcjonować w społeczeństwie, czyli bliskiej kulturowo grupie ludzie. Wychowaniem dziecka należy się zająć praktycznie od urodzenie. Jestem zdania, że każdy z nas jest czystą tablicą, na której można zapisać dowolne treści (oczywiście z uwzględnieniem wolnej woli i własnego rozumu). Każdego z nas nauczono kiedyś jeść sztućcami, załatwiać swoje fizjologiczne potrzeby w wyznaczonych do tego miejscach, a nawet chodzić w pozycji wyprostowanej. Najważniejszym okresem rozwoju każdego człowieka jest wczesne dzieciństwo. Okres ten rzutuje na całe późniejsze życie, a zmiany jakie wprowadza w ludzkiej psychice (nie zależnie od tego czy są one pozytywne, czy negatywne) są praktycznie nieodwracalne. Staranne wychowanie dziecka to nie lada sztuka. Należy je dokładnie zaplanować, a następnie, co znacznie trudniejsze, wprowadzić w życie. Każdy kto miał dłuższą styczność z dziećmi wie, że są one bardzo inteligentne i próba manipulacji, jaką jest wychowanie, musi powodować w ich psychice opór. Sztuką wychowania jest to, żeby ten właśnie opór pokonać, a nawet odpowiednie wykorzystać dla jeszcze lepszych efektów. Większość ludzi nie zastanawia się nad tym jak wychować własne dzieci. Robią to naturalnie przy pomocy wzorców kulturowych, które zostały wypracowane na przestrzeni wieków. Moim zdaniem jednak, współczesny świat uległ takiej komplikacji, że intuicyjny sposób wychowania, okazuje się w wielu przypadkach zawodny. Pierwszy etap życia człowieka, można podzieli na trzy okresy: niemowlęctwo (do pierwszego roku życia), dzieciństwo (od pierwszego do czternastego roku życia), dojrzewanie (do uzyskania dorosłości, przy czym rozróżnia się dorosłość fizyczną i psychiczną). Niemowlęctwo jest etapem w rozwoju dziecka, w którym skupia ono swoją uwagę w znacznym stopniu na matce. Medycyna notuje przypadki, gdzie dzieci nie mające styczności w swoich pierwszych miesiącach życia z matką popadały w stan apatii, co w skrajnych przypadkach prowadziło nawet do śmierci dziecka. Oczywiście nie neguję tu znacznego wpływy czynników biologicznych. Od puli genów, które są dziedziczone po rodzicach zależą takie cechy jak: wzrost dziecka, kolor oczu, włosów, podatność na choroby, inteligencja, itd. Jednak, moim zdaniem, rolę jaką odgrywają one w rozwoju człowieka się przecenia. W trakcie okresu dzieciństwa dziecko zaczyna kierować swoją uwagę na świat zewnętrzny. Uczy się głównie przy pomocy bodźców, jakie doznaje w kontakcie z rzeczywistością. Mniej więcej w połowie tego okresu następuje czas edukacji, w którym spontaniczna nauka musi zostać zastąpiona systematyczną. Bardzo ważne jest, żeby nauczyć dziecko koncentracji, czyli skupienia się na danym problemie. Naturalną reakcją człowieka jest opór przed wszystkim co jest nieprzyjemne, a systematyczna nauka z pewnością taka jest, do puki nie zostaną wpojone pewne nawyki. Z takimi nawykami dziecko powinno przejść do okresu dojrzewania, który jest ostatnim, formującym i dającym mu ostatni szlif. Podczas jego trwania kształtują się zachowania społecznie, które są niezbędne do funkcjonowania w kulturze.

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here